Week van Zorg & Welzijn - Ester de Rhoter

Een dag op de spoedeisende hulp met Ester de Rhoter, althans dat was de gedachte. Ester is in dienst bij MedWay People als SEH-verpleegkundige en werkt flexibel op verschillende locaties. Vandaag is Ester werkzaam in het Groene Hart Ziekenhuis op een net iets andere afdeling, namelijk de eerste hart hulp (EHH). In dit ziekenhuis zit overigens de EHH samen met de SEH op een gang, om direct in de afkortingen en medische termen te blijven, aangezien ik deze dag er hier nog veel van ga leren.

Aan de hand van deze code en de oorzaak van mijn bezoek was de wachttijd bepaald

Vandaag geen regen, maar wel een harde wind op weg naar het ziekenhuis. Op locatie was het even speuren naar een parkeerplek, maar eenmaal gevonden kon ik de SEH binnenstappen. Enkele gearomatiseerde schuif- en klapdeuren door en ik kon mij melden bij de receptie. Normaal in een andere situatie, vanuit de patiëntenkant, zou ik naar de wachtkamer gestuurd worden. In de wachtkamer had ik in de aansluitende triagekamer een kleurcodering gekregen volgens het NTS-systeem. Aan de hand van deze code en de oorzaak van mijn bezoek was de wachttijd bepaald. De oorzaak en wachttijd hebben een correlatie in onder andere de beschikbaarheid van arts-assistenten en specialisten. De oorzaak van het bezoek bepaalt in de meeste gevallen ook de urgentie. Het NTS-systeem houdt overigens in dat een patiënt wordt voorzien van een kleurcodering waarbij elke kleur staat voor een mate van urgentie. Hierin wordt het volgende van elkaar gescheiden:


- U1 rood: onmiddellijk 0 min

- U2 oranje: hoog urgent binnen 10 min

- U3 geel: urgent binnen 60 min

- U4 groen: standaard binnen 120 min

- U5 blauw: niet urgent binnen 240 min/terug naar huisarts

Ik meldde mij bij de receptie en werd naar binnen gelaten

Maar vandaag ging dit voor mij niet op. Ik meldde mij bij de receptie en werd naar binnen gelaten. Al in de tussensluis ontmoette ik Ester en samen liepen we over de spoedeisende hulp door naar haar werkplek die dag, de EHH. De SEH is een lange gang, oftewel een vleugel, met om de nabij 14 behandelkamers. De eerste 10 en verst weg van de EHH zitten de low-care behandelkamers en de gipskamer. Kamers 11 t/m 17 zijn high care kamers met net wat meer apparatuur en materieel tot de beschikking. Naast de laatste high care kamer zit de kamer van de EHH. In deze kamer wordt ruimte aan 5 patiënten geboden. De patiënten komen hier terecht door een verwijzing van de huisarts/huisartsenpost, via de ambulance of omdat iemand zich bij de receptie meldt. 

7 jaar lang heeft ze vervolgens de ambulance rondgereden

Wanneer we de EHH binnenkomen liggen er nog geen patiënten. Het gesprek gaat al vrij snel over haar uitgebreide of in ieder geval enigszins opmerkelijke cv. Ester is namelijk begonnen als kok bij de marine. Na vier jaar als kok te hebben gewerkt begon ze aan een interne opleiding tot ziekenverzorger bij de marine. Na 5 jaar besloot ze om hiermee te stoppen en op de ambulance te gaan rijden. 7 jaar lang heeft ze vervolgens de ambulance rondgereden. Terwijl zij op de ambulance werkte heeft ze de opleiding tot verpleegkundige afgerond, om zo verder ervaring op te doen en uiteindelijk door te leren tot spoedeisende hulp verpleegkundige. Deze specialisatie heeft ze ook nodig wanneer ze bijvoorbeeld als verpleegkundige mee wil met de ambulance. Want wat ze over een tijdje wil gaan doen weet ze nog niet. Op dit moment is het vooral oriënteren in dat wat allemaal mogelijk is binnen de gezondheidszorg en ‘proeven van de verschillende keukens’. Het werken bij MedWay vindt Ester dan ook erg prettig, het geeft vrijheid en ruimte voor flexibiliteit. Mede omdat zij ook zelf haar rooster kan bepalen. 

Aan Ester de taak om haar aandacht te verdelen in verhouding van urgentie

Al vrij snel meldt zich de eerste patiënt. Gedurende 4 uur melden zich in relatief rap tempo nog vier patiënten. Dit zorgt voor een maximale bezetting op de EHH. Elke patiënt heeft een eigen ziektebeeld, voorkennis en gemoedstoestand. Aan Ester de taak om haar aandacht te verdelen in verhouding van urgentie. Iedere patiënt behoeft hierbij een andere benadering, maar in een ding is Ester consequent: duidelijkheid. Bij binnenkomst wordt alles duidelijk, helder en strak uitgelegd om verwarring voor zowel de patiënt als familieleden te voorkomen. Waarbij de benadering en de gesprekstechnieken bij iedere patiënt afwisselend zijn, is de procedure, volgens protocollen vastgelegd, bijna routinematig gedrag. 

Hierbij worden methodes zoals SBARR en AMPLE gebruikt.

Allereerst wordt de anamnese uitgevoerd. Dit is het verzamelen van gegevens door de verpleegkundige bij de zorgvrager tijdens het verpleegproces. Hierbij worden methodes zoals SBARR en AMPLE gebruikt. SBARR staat voor: Situation, Background, Assessment, Recommendation en Repat. AMPLE staat voor: Allergies, Medicine, Past, Last meal en Event. Door deze methodes te hanteren ontstaat er een goed beeld over de patiënt. Zodra dit afgrond is start de onderzoeksfase. Deze fase bestaat uit meerdere handelingen die bedoeld zijn om de vitale functies te monitoren. Hierbij wordt de lichaamstemperatuur, zuurstofgehalte in het bloed, de hartfrequentie, de ademhalingen de bloeddruk gemeten. Ook wordt er bloed afgenomen welke worden verdeeld over vier verschillende buisjes. Waarbij tegelijkertijd een infuus wordt aangelegd. Om tot slot nog een ECG te maken (hartfilmpje). Al deze gegevens worden in een software ingevuld en aan de hand van deze uitkomst wordt de mate van urgentie bepaald. Dit gebeurt deels automatisch en deels op eigen inzicht van in dit geval Ester. De mate van urgentie is hierbij hetzelfde als het NTS-triage systeem en dus kunnen de patiënten de coderingen U1, U2, U3, U4 of U5 krijgen. 

Zodra alle waardes bekend, doorgenomen en geanalyseerd zijn worden de vervolgstappen bepaald

Mocht uit de onderzoeksfase blijken dat er een acuut probleem voordoet, dan wordt er direct actie ondernomen. Arts-assistenten en de specialist (cardioloog) worden ingeschakeld en een passende interventie wordt ingezet. Vandaag zijn er geen acute gevallen waardoor directe interventie niet nodig is en de lab-uitslagen afgewacht kunnen worden. Na dit, gechargeerd gezegd, stukje administratie brengt Ester de bloedmonsters naar het lab. Hiervoor hoeft zij geen honderden meters te lopen en meerdere verdiepingen te betreden, dit gebeurt namelijk met buizenpost. De bloedbuisjes worden in een plastic capsule geplaatst en vervolgens via een grijze stortkoker naar het laboratorium geschoten. De bloedwaardes zijn na ongeveer 1,5 uur bekend en bepalen in grote lijnen de vervolgstappen. In de tussentijd komt de arts-assistent van dienst de patiënt bezoeken, deze heeft zichzelf in de situatie verdiept door middel van een dossier aangeleverd door Ester, de verwijsbrief van de huisarts en de voorgeschiedenis van de patiënt. Dit dossier bevat de anamnese en de al bekende waardes van de onderzoeksfase. De art-assistent herhaalt de anamnese en gebruikt alle bevindingen waaronder ook de bloeduitslagen om met de specialist te overleggen. Gezien het ziektebeeld van een patiënt kunnen meerdere specialisten worden ingeschakeld. Het gaat namelijk vaak om hartproblemen gerelateerd aan andere aandoeningen of ziektes. Naast de cardioloog kan dus ook een of meerdere specialisten worden ingeschakeld. 


Zodra alle waardes bekend, doorgenomen en geanalyseerd zijn worden de vervolgstappen bepaald. Soms vallen de infectiewaarden in het bloed hoog uit. In dat geval wordt er getest op de twee ‘makkelijkst’ te achterhalen infecties. Er wordt in dit geval gekeken naar een blaasontsteking door het analyseren van urine. Ook kan er gekeken worden naar een longontsteking door middel van een röntgenfoto. Ook kan er onderzocht worden in hoeverre iemand infuenza AB positief of negatief is (de griep heeft), dit met behulp van een keeluitstrijkje. Zodra dit niet een van de oorzaken is wordt er verder onderzoek gedaan. Dit gaat door tot dat de werkelijke oorzaak achterhaald is. 

Deze verschillen per patiënt net zoals de behandelwijze dat doet

Ester is de hele dag druk bezig met het afwerken van vaste procedures waarbij de anamnese en eerste onderzoeksfase routinematig zijn. Zodra de uitslagen bekend zijn krijgt ze van de arts-assistent opdracht om vervolgonderzoek te doen. Deze verschillen per patiënt net zoals de behandelwijze dat doet. Deze stappen zorgen dus met name voor de afwisseling. Net zoals de persoonlijkheid en ervaringen van elke patiënt de manier van benadering divers maakt. Doordat Ester op een SEH werkt is zij niet gebonden aan één kamer of vast werkschema. Bij acuut benodigde zorg, ook verder op de gang, wordt hulp vereist. Een reanimatie is hierbij belangrijker dan een U4 patiënt en dus moet hiervoor nagenoeg alles wijken. Dit zorgt voor een zekere mate van hectiek of stress waarmee je als verpleegkundige mee om moet kunnen gaan. Wel brengt dit enorm veel diversiteit met zich mee met het werken op een SEH. 


Om de behandelwijze af te sluiten wordt er nu aangegeven wat er kan gebeuren na een bezoek aan de EHH. Deze informatie komt trouwens van het GHZ-ziekenhuis:

- Opgenomen op hartbewaking/CCU

- Opgenomen op de verpleegafdeling

- Patiënt kan naar huis met afspraak voor controle poli 

- Patiënt kan naar huis met advies afspraak huisarts

- Overplaatsing voor verder onderzoek en interventies

Mogelijk spreekt hier ook de kracht van Ester

Ester heeft door haar opgebouwde cv voldoende bagage meegekregen om uitstekend te kunnen functioneren op een SEH/EHH. In het begin is zij duidelijk, wekt vertrouwen op en noteert ze alles zorgvuldig. Vervolgens biedt ze ruimte voor meer persoonlijk contact en stelt patiënten gerust. Ester werkt met een hoop enthousiasme en vakkennis. In de afgelopen uren waande ik mijzelf bijna een SEH-verpleegkundige door alle facetten, technieken en methoden tot mij te laten komen. Mogelijk spreekt hier ook de kracht van Ester en de manier waarop zij alles in duidelijke en heldere taal uitlegt.